In zijn beeldend werk laat Koen Schrije zich leiden door
analogieën tussen menselijke vormen en andere natuurlijke
elementen. Hij stelt het onderscheidingsvermogen van de
toeschouwer op de proef in nauwkeurige uitvergrotingen
waarin kleur, vorm en compositie tot hun essentie worden
uitgepuurd.
Kleurvlakken met een zacht of juist hard kleurverloop
zowel als de afwezigheid van een expliciete schilderstoets
zorgen voor een dynamisch beeld dat het oppervlak doet
vergeten en het oog meeneemt in een wereld van fluwelige
contouren, welvingen en gewelven. Slechts de confrontatie
met het doek brengt de kijker weer met zijn aandacht in de
tentoonstellingsruimte.
De fascinatie voor het menselijk lichaam enerzijds en
natuurlijke vormen anderzijds weet de kunstenaar
telkens opnieuw te vertalen in een sterk vereenvoudigde
weergave van deze werkelijkheden. In de stilering wordt
de complexiteit van de geschilderde onderwerpen echter
eerder verfijnd dan ontrafeld.
De schilderijen bespelen de grens tussen abstractie
en realisme, tussen droom en werkelijkheid door een
expressief kleurgebruik en (on)willekeurig licht erotische
verwijzingen.
Koen Schrije - De Bidsprinkhaan
